Amma í Sunnuhlíð látin
Veröldin hefur breyst. Eitt af kennileitunum er horfið. Varða hefur verið tekin niður og steinarnir sem mynduðu hana settir aftur á sinn stað. Amma og afi í Sunnuhlíð eru nú bara afi í Sunnuhlíð. Gög og Gokke eru nú bara Gög. Hvernig virkar það? Það er erfitt að kyngja því að amma í Sunnuhlíð, sem hélt keik upp á áttræðisafmælið í vor og hefur undanfarið sem áður mætt teinrétt og virðuleg á öll helstu mannamót, hafi gengið út úr lífi okkar.
Sunnuhlíð skipar mikilvægan sess í lífi okkar systkinanna. Jólin voru ekki einu sinni fræðilega möguleg án þess að öll stórfjölskyldan safnaðist þar saman á jóladag. Mörgum sinnum var í blindbyl lagt í tvísýna ferð frá Grenivík inn í Sunnuhlíð á sítróen í hæstu stillingu eða keðjuðum landróver til þess að jólin yrðu sönn og rétt. Hádegismatur, Kani, kaffi og tertur, aftur spilaður Kani og að lokum vel útilátinn kvöldmatur og konfekt á eftir. Og amma alls staðar, allt um kring.
Vor, sumar og haust eru líka árstíðir sem alltaf verða tengdar Sunnuhlíð. Sauðburður, kartöflur settar niður, heyskapur, kartöflur teknar upp og göngur. Og enn er amma allt um kring og í miðju alls. Hún eldar, vaktar fjárhúsin á nóttunni, hitar kaffi, setur niður, rakar túnin, sker rúllupylsu af ótrúlegri list, tekur upp kartöflur og eldar lambalærin sem við borðum þegar við komum úr réttunum. Svo faðmar hún okkur og kyssir áður en við förum aftur heim.
En við fórum ekki alltaf heim. Oft fengum við að vera lengur, sérstaklega í sauðburðinum. Það voru góðir tímar sem maður rifjar oft upp með söknuði. Leitt að manns eigin börn fá ekki að njóta þess munaðar að dvelja lengri tíma í Sunnuhlíð. Það var ótvíræður munaður að vera vakin snemma á morgnana, borða góðan morgunmat sem amma gat alltaf gert girnilegan, laga girðingar með afa, gefa heimalningunum pela, marka lömbin, leika sér, lesa riddarasögurnar og Indriða Úlfsson, læra að þvo sér almennilega um hendurnar, fara með bænirnar með ömmu („ …saman í hring, sænginni yfir minni“), læðast svo niður í búr og ná sér í mjólkurkex og mjólk og sofna sæl og glöð.
Af ömmu okkar stafaði alltaf góðsemi og ró. Þessa eiginleika sýndi hún vel sína síðustu daga. Þá stóð öll fjölskyldan saman í kringum hana og örugglega nokkrir Guðs englar líka.
Vertu sæl amma. Guð geymi þig.
Guðjón og Steinlaug
If you enjoyed this post, please consider to leave a comment or subscribe to the feed and get future articles delivered to your feed reader.
Comments
Guðjón en Steinlaug,
Onze oprechte deelneming bij het overlijden van je oma. Ik las je mooie tekst en er sprak zoveel warmte en plezier uit. Ook al kende ik je oma niet, toch heb je voor mij een beeld geschapen van een hele lieve, zonnige vrouw.
Hilde en Thomas
Takk fyrir öll, og Hilde, það er gaman að minningargreinin skyldi gefa þér þessa mynd af ömmu. Þá hefur hún tekist vel 
)
Kæra frændfjölskylda.
Votta ykkur mína dýpstu samúð. Amma þín hún Hulda var flott kona. Þekkti hana því miður ekki mikið en í þau fáu skipti sem ég hitti hana var hún alltaf óskaplega blíð og maður fann mikla hlýju frá henni. Svona ekta amma.
Það er alveg agalega ferlegt að vera ömmulaus. Sakna ömmu Fríðu og ömmu Þórunnar á hverjum degi, enda mikil ömmu stelpa.
Bestu kveðjur til mömmu þinnar, pabba og Steinlaugar.
Sjáumst eftir 2 vikur tæpar.