Ælan að láta undan, blautir seríoshringir að taka við
Nú hefur dúllan okkar verið ælandi frá aðfararnótt föstudags eða í fjórar nætur og þrjá daga. Ætli henni sé ekki að skána núna eftir langt og mikið ælustríð. Við höfum aldrei lent í öðru eins hér á þessu heimili. Yfirleitt hafa ælupestar klárast á einni nóttu með einni til þremur gusum en þetta sló öll met og vonandi fyrir fullt og allt. Fyrstu nóttina ældi hún á hálftíma fresti frá kl. hálf tvö til hálf sjö. Síðan gisnaði nú heldur bilið á milli en í staðinn urðu gusurnar öflugri og Emilía Ingibjörg lá eins og slytti eftir. Í gærkvköldi og nótt var hún svo með mikinn magakrampa en náði að halda vökvanum ofan í sér samt og í morgun hefur hún verið all hress og er farin að leika sér með seríos-hálfhringi. Nú gengur sem sagt í gang tímabil hinna blautu seríoshringja. Mér verður hugsað til Sveins Hólmkelssonar og skítugra sokka ákveðins leigjanda hjá foreldrum hans í början af nitti-talet.
Nú er að sjá hvort aðrir fjölskyldumeðlimir þurfa að ganga í gegnum sömu pesti og heimasætan. Ég óttast aðeins um sjálfan mig þegar þetta er skrifað. Maginn er frekar órólegur…
If you enjoyed this post, please consider to leave a comment or subscribe to the feed and get future articles delivered to your feed reader.
Comments
No comments yet.
Leave a comment